Δεύτερη εβδομάδα για το Plastic Memories με μία όχι τόσο απρόσμενη αποκάλυψη από το πρωτότυπο σενάριο του Studio Dogakobo που δε φαίνεται να έχει βρει ακόμα τις ισορροπίες.
Με μία ανεξήγητη κλίση προς τα αδύναμα σημεία της σειράς συνεχίζει τη δεύτερη μόλις εβδομάδα το Plastic Memories. Ο Tsukasa έχει γίνει ήδη επίσημα μέλος της ομάδας και δέχεται τις πρώτες επίσημες αποστολές του χωρίς επιτυχία πράγμα που οδηγεί σε επιπλήξεις από τους ανώτερους του και μία ατμόσφαιρα ανησυχίας ανάμεσα σε αυτόν και τη συνεργάτιδά του που στέκεται ως αφορμή για να αναθεωρήσει ο Tsukasa τον τρόπο προσέγγισης των Giftia μέσα και έξω από το γραφείο. Η εισαγωγή ενός νέου χαρακτήρα δεν φαίνεται να ταράζει και τόσο τις ισορροπίες ούτε και να προσθέτει κάτι φρέσκο στη σειρά, γίνεται όμως το μέσω για να φτάσει ο Tsukasa πιο κοντά στην αλήθεια και να μάθουν οι θεατές το κύριο γεγονός που θα μας προβληματίσει στη συνέχεια.
Έχοντας μία αρκετά καλή ιδέα σαν βάση για το δεύτερο επεισόδιο, με γεγονότα που φαινομενικά θα βοηθήσουν τη σειρά στο κοντινό μέλλον, το επεισόδιο χαρακτηρίζεται από μετριοπάθεια και προβλεψιμότητα και αφήνει ακάλυπτη την αδύναμη πλευρά του, που δημιουργείται κυρίως από τις στερεοτυπικές συμπεριφορές των χαρακτήρων παρά το ιδιαίτερο setting της σειράς. Μάλλον ανησυχητική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η επιμονή σε πεπαλαιωμένο χιούμορ που πηγάζει από υπερβολικά κλισέ συμπεριφορές χαρακτήρων, το οπόιο ήταν από τα πιο ανησυχητικά κομμάτια του πρώτου επεισοδίου, όπως η απειλητική προϊσταμένη που δεν είναι και το πιο γερό ποτήρι, η αδεξιότητα της Isla και πλήθος άλλων παρόμοιων σκηνών που προσπαθούν μάταια να εξωραΐσουν το κλίμα που δημιουργείται από την κεντρική ιδέα της σειράς. Για την ώρα έχουν αρκετά ακόμα να εξηγηθούν πάνω σε αυτό, όπως τις ανούσιες άσκοπες λειτουργίες των ρομπότ: η ανάγκη του για τουαλέτα, το μάτωμα της μύτης, το λούσιμο και η ανάγκη τροφής που θυσιάζονται στον βωμό του αποτυχημένου χιούμορ. Χωρίς να έχει θιχτεί ακόμα το θέμα της αληθοφάνειας των ρομπότ λόγω μάρκετινγκ ή τις προσπάθειας την εταιρίας να φαίνονται πιο οικεία στους ανθρώπους και αν αυτό τελικά είναι ένας από τους λόγους που οδηγούν σε δυσλειτουργίες τελικά, το γεγονός προκαλεί μερικές αμφιβολίες για το αν αφήνονται απλώς να εννοηθούν κάποιες λεπτομέρειες για τον κόσμο της σειράς ή είναι ξεκάθαρη παράληψη μέσα σε μία προσπάθεια εισαγωγής χαριτωμένων σκηνών.
Το Plastic Memories φαίνεται να πέφτει στην κατηγορία των σειρών που θα χρειαστεί να παλέψει για τις αδυναμίες του και να ανταποκριθεί επάξια στον κόσμο που προσπαθεί να χτίσει αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα να απορρίψουμε κάθε πιθανότητα βελτίωσης. Εξιλεωτικές στιγμές διάσκορπες μέσα στο επεισόδιο, όπως προσπάθεια του πρωταγωνιστή να προσαρμοστεί στα νέα του δεδομένα και να ξεφύγει από το στίγμα του "βολεμένου" στη νέα του θέση λόγω των γνωριμιών του,παράλληλα το θέμα των Giftia και της προσαρμογής του προγράμματος τερματισμού των ρομπότ έχει ακόμα τεράστιο έδαφος μπροστά του για εξερεύνηση. Μερικές ανθρώπινες στιγμές που πηγάζουν κυρίως από το στόμα του μεσήλικου αρχηγού Yamanobe και φέρνουν ένα ελαφρύ χαμόγελο στα χείλη και λειτουργούν καλύτερα από της βεβιασμένες αστείες σκηνές ενώ η ποιότητα του animation παραμένει σε ικανοποιητικά επίπεδα με αρκετή έμφαση στις εκφράσεις και ορισμένες εντυπωσιακές εικόνες στο παρασκήνιο ιδιαίτερα σε νυχτερινές σκηνές.
Η σειρά λοιπόν φαίνεται να έχει ακόμα πολλά ανεκμευτέλλευτα στοιχεία. Μετά την όχι και τόσο απρόσμενη αποκάλυψη για τον λίγο χρόνο που έχει απομείνει στην Isla ίσως τα γρανάζια να τέθηκαν τελικά σε κίνηση και στη συνέχεια να δούμε σε δράση τους υπόλοιπους χαρακτήρες της σειράς και τη σχέση τους με τα Giftia αλλά και το συναισθηματικό δέσιμο του πρωταγωνιστή και της Isla. Θα οδηγήσει τελικά η αμφισβήτηση του συστήματος σε ένα ευτυχισμένο τέλος ή θα γίνει απλώς αφορμή να εμβαθύνει περισσότερο στο θέμα των δικαιωμάτων των ρομπότ και των αναμνήσεων τους; Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να κρίνουμε αλλά το θέμα παραμένει ακόμα ενδιαφέρον εκμεταλλεύσιμο και ενδιαφέρον και όλα θα κριθούν από τα επόμενα βήματα της σειράς.
Σαν λάτρης του slice of life που θα ένιωθε άνετα να βλέπει μία ιστορία ανάμεσα σε ένα Giftia και τον ιδιοκτήτη του κάθε βδομάδα, ακόμα και με την πιθανότητα του φθηνού δράματος, πιστεύω ότι είναι ακόμα αδύνατο να κρίνουμε αν η σειρά προσπαθεί να αποφύγει αυτό το μονοπάτι προσπαθώντας να αποφύγει την εύκολη λύση επειδή έχει πολλά περισσότερα να πει ή χτίζει ένα πιο φαντασμαγορικό δράμα αγνοώντας τις δυνατότητες που της προσφέρει ο κόσμος της. Για την ώρα το PlaMemo παραμένει στην γκρίζα γραμμή και μένουν μόνο λίγες εβδομάδες για ξεκαθαρίσει το τοπίο για το τι σκοπεύει να ακολουθήσει.
0 comments: